Þú ert hér

Fá sendar tilkynningar Loka

Með því að skrá netfang þitt hér getur þú fengið sendar á tölvupósti nýjustu greinar og kveðjur þegar þær eru skráðar á viðkomandi.

Árni Jón Guðmundsson

f.d. 19.1.1968 - d.d. 8.1.2006
Árni Jón Guðmundsson fæddist á Sauðárkróki 19. janúar 1968. Hann lést á líknardeild Landspítalans í Kópavogi 8. janúar síðastliðinn. Foreldrar hans eru Guðmundur Árnason frá Gnýstöðum á Vatnsnesi, f. 14.6. 1927, og Hildigunnur Magnea Jóhannsdóttir frá Bálkastöðum í Torfustaðahreppi, f. 7.8. 1940, d. 1.1. 1996. Systur Árna Jóns eru Sesselja Guðmundsdóttir, f. 26.6. 1957, maki Rúnar Berg Jóhannsson, f. 2.6. 1957, þau búa á Skagaströnd og Guðrún, f. 7.6. 1962, maki Quentin Bates, f. 27.1. 1962, þau búa í Englandi.
Árni Jón hóf í apríl 1989 sambúð með Herdísi Sigríðardóttur, f. 10.7. 1967. Þau eiga fimm börn saman, en fyrir átti Herdís son, Einar Karl Héðinsson, f. 19.12. 1985. Börn Árna Jóns og Herdísar eru: Sigríður Ragna, f. 24.2. 1990, Sólveig Lára, f. 9.5. 1991, Guðmundur, f. 29.6. 1996, Helgi Sven, f. 23.2. 2001, og Pétur Atli, f. 17.6. 2003. Árni Jón og Herdís gengu í hjónaband 22. ágúst síðastliðinn.

Árni Jón ólst upp á Skagaströnd og eftir skólagöngu hóf hann störf hjá Hólanesi hf. í almennri fiskvinnslu, þá starfaði hann við gerð Blönduvirkjunar og þá hjá Vélaverkstæði Karls Berndsens á Skagaströnd. Árið 1995 fluttist Árni Jón til Reykjavíkur og starfaði þar lengst af í Hampiðjunni og síðan hjá Gjörva. Síðast starfaði hann hjá Íslenska gámafélaginu þar til hann lét af störfum vegna veikinda sinna.
Árni Jón verður jarðsunginn frá Seljakirkju í dag og hefst athöfnin klukkan 13.


Sunnudagskvöldið kl. 23.25, 8. janúar lést Árni Jón pabbi minn, hann var búin að vera veikur síðan í ágúst 2005.
Þetta hefur verið erfiður tími fyrir alla í kringum hann.

Hann var baráttumaður, það var ekki gert ráð fyrir að hann myndi lifa út mánuðinn, hann hélt út í 4 mánuði, sem í mínum augum getur ekki kallast annað en kraftaverk.

Pabbi minn var alveg yndislegur maður og gerði allt til að láta okkur systkinunum líða sem best og hann gaf okkur eiginlega allt sem við vildum. Þó svo að hann væri lesblindur gat hann gert hluti sem enginn annar getur gert. Hann menntaði sig sjálfur í að gera við bíla og vann alltaf sína vinnu. Hann var rosalega duglegur maður og góður maður.

Ég elska pabba minn og mun alltaf gera, það mun aldrei koma maður í hans stað, ég gæti aldrei talað við annan mann eins og ég talaði við hann pabba minn.

Pabbi var án efa besti pabbi í heimi fyrir mér.

Ég elska þig pabbi og mun alltaf gera, ég mun aldrei gleyma þér.

Þín dóttir
Sigríður Ragna


Elsku pabbi, það var alltaf svo gott að faðma þig, alltaf svo fínt að tala við þig, þótt við rifumst stundum, en við áttum góðar stundir saman líka.

Ég á eftir að sakna þín svo mikið, þú átt aldrei eftir að vera hjá okkur aftur, t.d. að elda fyrir okkur, og vera hjá okkur á kvöldin að horfa á sjónvarpið.

Takk fyrir allar æðislegu stundirnar, elsku pabbi minn, og hvíldu í friði, elsku pabbi minn.

Þín dóttir
Sólveig Lára


Elsku Árni Jón. Það hvarflaði ekki að okkur í sumar að við ættum eftir að skrifa minningargrein um þig svona fljótt, Árni minn, þó svo að þín veikindi hafi verið þess eðlis að ekki hlytist bati. Okkar samskipti voru ætíð á jákvæðu nótunum. Allt frá því að þú kynntist Herdísi hefur fjölskyldan alltaf verið í fyrsta sæti hjá þér. Í frístundum þínum dundaðir þú þér við að gera upp gamla bíla og fara í veiði með börnin.

Elsku Árni, við þökkum þér greiðviknina í gegnum árin. Þú varst alltaf tilbúinn að hjálpa öðrum.

Elsku Herdís, við vottum þér og börnunum okkar dýpstu samúð og sendum Guðmundi, Sesselju, Guðrúnu og fjölskyldum okkar innilegustu samúðarkveðjur.Guð gefi ykkur öllum styrk á þessum erfiðu tímum.

Jónas, Hrefna og börn,
Halldór Geir, Jóhanna Ebba, og Sigríður tengdamamma.


Nú ertu farinn yfir móðuna miklu, Árni minn, og öll orð virðast vera óskaplega fátækleg. En kannski ekki, ef til vill þegar orðin eru lesin þá vakna bænir og hlýjar hugsanir þeim til handa sem eiga um sárt að binda.

Það er mér heiður að hafa þekkt þig. Alveg frá fyrstu viðkynningu var ljóst að við áttum margt sameiginlegt. Báðir vorum við mikið í sveit sem strákar og náttúrubörn inn að beini. Við töluðum líkt tungumál - það var oft fyndið að sjá framan í okkar nánustu þegar við sátum og töluðum um forystufé, sauðaliti eða eitthvað álíka og allir eitt stórt spurningarmerki í framan. Ég hafði mikið yndi af sögunum þínum. Þú varst mikill sögumaður og stálminnugur á fólk og staði. Enda komstu víða við á stuttri ævi. Starfaðir við virkjanir, bílaviðgerðir, skipaviðgerðir, vörubílaakstur og fleira.

Oft lentir þú kröppum dansi við hinar ýmsu aðstæður og tókst á við þær af hugrekki og dugnaði. Mig langar að segja eina sögu af þér. Í nokkur ár starfaðir þú við skipaviðgerðir. Eitt sinn þegar þú varst að logsjóða um borð í frystitogara í Reykjavíkurhöfn lentir þú í því að lokast niðri í tanki á neðsta þilfari þegar eldur varnaði þér og félaga þínum útgöngu. Það situr fast í mér hvernig þú sagðir mér frá því að þú hefðir sest niður og hugsað að núna væri þetta búið. En þú varst æðrulaus, hugsaðir til Herdísar þinnar og barnanna ykkar og fékkst einhvern aukamátt og þá var máttur þinn orðinn mikill því þú varst heljarmenni af guðs náð. Við illan leik braustu í gegnum reyk og eld með félaga þinn upp úr þessum tóma tanki og upp á bryggju þar sem slökkviliðið var mætt á staðinn. Þeir urðu bara hálfhræddir við að sjá þennan stóra mann koma sótsvartan í framan með félaga sinn. En svona varst þú, Árni minn - bestur á raunastund.

Það er erfitt að horfa á eftir þér í blóma lífsins, elsku Árni. Þú sem hafðir svo mörg járn í eldinum og gafst ekki tími til að hrinda mörgu af því í framkvæmd. En ég vona svo innilega og er sannfærður um að þar sem þú ert núna er fullt af torfærujeppum og hestastússi. Ég dáðist oft að þér hvað bílaviðgerðir léku í höndunum á þér og ég veit að þú naust þess til hins ýtrasta að komast í hestaréttir norður í land á hverju ári. Þá vona ég innilega að þú getir rennt fyrir silung og bryggjuufsa þar sem þú ert núna, en þú varst einstaklega duglegur að fara með krakkana þína í veiðiferðir þegar þér gafst tími til. Við eigum góðar minningar frá Þingvallavatni.

Minningin um þig lifir, elsku Árni, og við sjáumst síðar. Nú er góður drengur, eiginmaður, faðir, bróðir, sonur og vinur horfinn á braut.

Elsku Herdís, Einar Karl, Sigríður Ragna, Sólveig Lára, Guðmundur, Sveinn Helgi og Pétur Atli. Ég og Grace vottum ykkur okkar dýpstu samúð á þessari raunastund. Guð gefi ykkur styrk til að takast á við sorgina. Mér þykir innilega vænt um ykkur.

Sesselja og Guðrún, megi bróðir ykkar hvíla í friði og Guð gefa ykkur styrk í sorginni. Guðmundur, ég votta þér mína allra dýpstu samúð vegna fráfalls sonar þíns. Öllum öðrum ættingjum, vinum, vinnufélögum og öðrum aðstandendum votta ég samúð mína.

Jón Halldór.


Með nokkrum orðum ætla ég að kveðja vin minn Árna Jón Guðmundsson sem féll frá langt fyrir aldur fram eftir erfiða og ósanngjarna baráttu við ólæknandi sjúkdóm. Það var í byrjun september sl. að Árni hringdi í mig og sagði mér frá veikindum sínum, mér var rosalega brugðið.

Við töluðum lengi saman. Hann talaði mikið um þann tíma er við vorum litlir drengir og lékum okkur saman á Skagaströnd en ekki um veikindi sín því að hann ætlaði sér að hafa betur. Við áttum heima í sömu götu og mikill samgangur var á milli okkar fjölskyldna enda mamma mín og mamma hans, hún Hildigunnur mín, bestu vinkonur, blessuð sé minning hennar. Það var Árna og fjölskyldu hans mikið áfall er Hildigunnur lést fyrir 10 árum síðan. Þegar þú, Árni, byrjaðir að tala um gömlu góðu dagana kom í ljós einn af þínum frábæru eiginleikum, þú mundir allt svo vel og sagðir svo skemmtilega frá og gerðir allar sögunar svo ljóslifandi. Það kom mér sérstaklega á óvart hvað þú mundir þetta allt rosalega vel. Þú rifjaðir svo margt upp, t.d. þegar við vorum um 10-12 ára gamlir, pabbi þinn var að koma úr siglingu og gaf okkur töfl og bað mig að kenna þér skák. Hvað við vorum oft út á sjó með afa mínum og það fannst okkur svo gaman, að fá að róa á skektunni hans afa, þar kom strax í ljós hvaða krafta þú hafðir. Þú varst gríðarlega sterkur frá náttúrunnar hendi, þó að ég væri tveimur árum eldri hafðir þú leikandi við mér. Þú varst alltaf mikið fyrir bíla, hlóst innilega þegar þú rifjaðir það upp þegar við æfðum okkur að keyra á bílnum hans afa, þessi bíll varð síðan fyrsti bíllinn minn og síðan keyptir þú bílinn af mér þegar þú varst 15 ára gamall.

Akstur stórra bíla og ýmis járnsmíði voru seinna þau störf sem Árni vann við. Um hreysti hans Árna eru til margar sögur. Þegar hann vann á Skagaströnd, hjá Vélaverkstæði Karls Berndsen, var eitt sinn verið að vinna í slippnum. Það var einhver vandræðagangur við það að setja stýri á 60 tonna bát sem hann og Karl voru að vinna við. Engan kranabíl var hægt að fá nógu fljótt því báturinn átti að fara niður. Árni gerði sér lítið fyrir og lyfti stýrinu einn og kom því fyrir á sínum stað. Karl varð kjaftstopp, sem gerðist sjaldan, enda stýrið um 200 kg. Eitt sinn er þeir hjá Vélaverkstæði KB voru að vinna við túrbínur í Blönduvirkjun var Karl beðinn um að senda mann sem kynni líka á lyftara, Karl sendi Árna. Þegar verkinu var lokið kom sá sem hafði óskað eftir þjónustunni til Skagastrandar og sagði við Karl að hann hefði beðið um mann sem kynni á lyftara en ekki beðið um LYFTARA. Þeir á verkstæðinu töluðu oft um hversu minnugur Árni var. Þegar hann var sendur í verk að taka í sundur hluti sem hann hafði gert einhvern tíma áður mundi hann nákvæmlega hvernig hann hafði gert það og hvaða verkfæri ætti að nota, eins það hefði verið vistað í minni hans.

Þessi tími var honum mjög hugleikinn og talaði hann oftast um þessa tíma þegar ég kom og heimsótti hann á líknardeildina með Gunnlaugi frænda hans eða þá þegar við töluðumst við í síma. Það var um miðjan október sl. sem þú talaðir við mig um að skoða með þér bílskúr eða aðstöðu, sem þú hafðir hugsað þér að nota við að laga bíla og dunda í með litlu strákunum þínum þegar þú kæmir heim. Ég bað þig um að hringja strax í mig þegar þú treystir þér til að fara í bíltúr svo við gætum skoða okkur um, en því miður kom ekki til þessarar ökuferðar en eitt er víst að við eigum eftir að keyra saman síðar, vinur minn.

Ég mun geyma þessar dýrmætu minningar um góðar stundir og um góðan dreng.

Árni minn, nú þegar þú kveður þennan heim skilur þú eftir þig fjársjóð sem eru börnin þín fimm, Sigríði Rögnu, Sólveigu Láru, Guðmund, Helga Sven og Pétur Atla. Ég bið góðan Guð um að styrkja þau, konu þína Herdísi, fósturson þinn Einar Karl, föður þinn Guðmund, systur þínar þær Sessí og Guðrúnu og fjölskyldur þeirra.

Hendrik Berndsen.


-Árni Jón frændi minn er farinn frá okkur. Það voru sorgleg tíðindi sem okkur bárust til Englands í sumar að Árni Jón væri veikur. Þegar leið á haustið kom í ljós hve alvarleg veikindi hans voru og tími hans hjá okkur yrði ekki langur. Í fjarlægð fylgdist maður með erfiðum veikindum hans. Á svona tímum hugsar maður til baka, það er eitthvað svo stutt síðan við vorum bara litlir krakkar sem lékum okkur á Skagaströnd og Árni Jón góði frændi minn sem var alltaf tilbúinn að lána frænkunni úr bænum stóra hjólið sitt. Síðustu góðu stundirnar sem við áttum saman í seinni tíð var fyrir rúmlega ári þegar hann kom hingað til Englands. Hann var þá fullur bjartsýni á lífið og tilveruna og leið vel. Tímann hérna úti notaði hann líka til að kaupa gjafir handa börnum sínum til að færa þeim þegar hann kæmi heim.
Ég náði að hitta Árna Jón á Líknardeildinni nokkrum sinnum um jól og áramót þegar ég var heima. Það var erfitt að koma á Þorláksmessu og hitta Árna Jón og sjá hann svona rosalega veikan, en ég er samt svo glöð að hafa fengið að hitta hann og getað talað við hann í síðasta sinn. Daginn áður en hann dó hitti ég hann í síðasta sinn og þá kvaddi ég hann.

Elsku Herdís og börnin ykkar, Guðmundur, Sessý, Guðrún og fjölskyldur ykkar og vinir. Við vottum ykkur okkar innilegustu samúð á þessum erfiða tíma og Guð veri með ykkur öllum.

Bestu kveðjur frá Englandi

Jórunn og börn.

Dánartilkynning Lesa grein

Árni Jón Guðmundsson fæddist á Sauðárkróki 19. janúar 1968. Hann lést á líknardeild Landspítalans í Kópavogi 8. janúar síðastliðinn. Foreldrar hans eru Guðmundur Árnason frá Gnýstöðum á Vatnsnesi, f. 14.6. 1927, og Hildigunnur Magnea Jóhannsdóttir frá Bálkastöðum í Torfustaðahreppi, f. 7.8. 1940, d. 1.1. 1996. Systur Árna Jóns eru Sesselja Guðmundsdóttir, f. 26.6. 1957, maki Rúnar Berg Jóhannsson, f. 2.6. 1957, þau búa á Skagaströnd og Guðrún, f. 7.6. 1962, maki Quentin Bates, f. 27.1. 1962, þau búa í Englandi.
Árni Jón hóf í apríl 1989 sambúð með Herdísi Sigríðardóttur, f. 10.7. 1967. Þau eiga fimm börn saman, en fyrir átti Herdís son, Einar Karl Héðinsson, f. 19.12. 1985. Börn Árna Jóns og Herdísar eru: Sigríður Ragna, f. 24.2. 1990, Sólveig Lára, f. 9.5. 1991, Guðmundur, f. 29.6. 1996, Helgi Sven, f. 23.2. 2001, og Pétur Atli, f. 17.6. 2003. Árni Jón og Herdís gengu í hjónaband 22. ágúst síðastliðinn.

Árni Jón ólst upp á Skagaströnd og eftir skólagöngu hóf hann störf hjá Hólanesi hf. í almennri fiskvinnslu, þá starfaði hann við gerð Blönduvirkjunar og þá hjá Vélaverkstæði Karls Berndsens á Skagaströnd. Árið 1995 fluttist Árni Jón til Reykjavíkur og starfaði þar lengst af í Hampiðjunni og síðan hjá Gjörva. Síðast starfaði hann hjá Íslenska gámafélaginu þar til hann lét af störfum vegna veikinda sinna.
Árni Jón verður jarðsunginn frá Seljakirkju í dag og hefst athöfnin klukkan 13.


Sunnudagskvöldið kl. 23.25, 8. janúar lést Árni Jón pabbi minn, hann var búin að vera veikur síðan í ágúst 2005.
Þetta hefur verið erfiður tími fyrir alla í kringum hann.

Hann var baráttumaður, það var ekki gert ráð fyrir að hann myndi lifa út mánuðinn, hann hélt út í 4 mánuði, sem í mínum augum getur ekki kallast annað en kraftaverk.

Pabbi minn var alveg yndislegur maður og gerði allt til að láta okkur systkinunum líða sem best og hann gaf okkur eiginlega allt sem við vildum. Þó svo að hann væri lesblindur gat hann gert hluti sem enginn annar getur gert. Hann menntaði sig sjálfur í að gera við bíla og vann alltaf sína vinnu. Hann var rosalega duglegur maður og góður maður.

Ég elska pabba minn og mun alltaf gera, það mun aldrei koma maður í hans stað, ég gæti aldrei talað við annan mann eins og ég talaði við hann pabba minn.

Pabbi var án efa besti pabbi í heimi fyrir mér.

Ég elska þig pabbi og mun alltaf gera, ég mun aldrei gleyma þér.

Þín dóttir
Sigríður Ragna


Elsku pabbi, það var alltaf svo gott að faðma þig, alltaf svo fínt að tala við þig, þótt við rifumst stundum, en við áttum góðar stundir saman líka.

Ég á eftir að sakna þín svo mikið, þú átt aldrei eftir að vera hjá okkur aftur, t.d. að elda fyrir okkur, og vera hjá okkur á kvöldin að horfa á sjónvarpið.

Takk fyrir allar æðislegu stundirnar, elsku pabbi minn, og hvíldu í friði, elsku pabbi minn.

Þín dóttir
Sólveig Lára


Elsku Árni Jón. Það hvarflaði ekki að okkur í sumar að við ættum eftir að skrifa minningargrein um þig svona fljótt, Árni minn, þó svo að þín veikindi hafi verið þess eðlis að ekki hlytist bati. Okkar samskipti voru ætíð á jákvæðu nótunum. Allt frá því að þú kynntist Herdísi hefur fjölskyldan alltaf verið í fyrsta sæti hjá þér. Í frístundum þínum dundaðir þú þér við að gera upp gamla bíla og fara í veiði með börnin.

Elsku Árni, við þökkum þér greiðviknina í gegnum árin. Þú varst alltaf tilbúinn að hjálpa öðrum.

Elsku Herdís, við vottum þér og börnunum okkar dýpstu samúð og sendum Guðmundi, Sesselju, Guðrúnu og fjölskyldum okkar innilegustu samúðarkveðjur.Guð gefi ykkur öllum styrk á þessum erfiðu tímum.

Jónas, Hrefna og börn,
Halldór Geir, Jóhanna Ebba, og Sigríður tengdamamma.


Nú ertu farinn yfir móðuna miklu, Árni minn, og öll orð virðast vera óskaplega fátækleg. En kannski ekki, ef til vill þegar orðin eru lesin þá vakna bænir og hlýjar hugsanir þeim til handa sem eiga um sárt að binda.

Það er mér heiður að hafa þekkt þig. Alveg frá fyrstu viðkynningu var ljóst að við áttum margt sameiginlegt. Báðir vorum við mikið í sveit sem strákar og náttúrubörn inn að beini. Við töluðum líkt tungumál - það var oft fyndið að sjá framan í okkar nánustu þegar við sátum og töluðum um forystufé, sauðaliti eða eitthvað álíka og allir eitt stórt spurningarmerki í framan. Ég hafði mikið yndi af sögunum þínum. Þú varst mikill sögumaður og stálminnugur á fólk og staði. Enda komstu víða við á stuttri ævi. Starfaðir við virkjanir, bílaviðgerðir, skipaviðgerðir, vörubílaakstur og fleira.

Oft lentir þú kröppum dansi við hinar ýmsu aðstæður og tókst á við þær af hugrekki og dugnaði. Mig langar að segja eina sögu af þér. Í nokkur ár starfaðir þú við skipaviðgerðir. Eitt sinn þegar þú varst að logsjóða um borð í frystitogara í Reykjavíkurhöfn lentir þú í því að lokast niðri í tanki á neðsta þilfari þegar eldur varnaði þér og félaga þínum útgöngu. Það situr fast í mér hvernig þú sagðir mér frá því að þú hefðir sest niður og hugsað að núna væri þetta búið. En þú varst æðrulaus, hugsaðir til Herdísar þinnar og barnanna ykkar og fékkst einhvern aukamátt og þá var máttur þinn orðinn mikill því þú varst heljarmenni af guðs náð. Við illan leik braustu í gegnum reyk og eld með félaga þinn upp úr þessum tóma tanki og upp á bryggju þar sem slökkviliðið var mætt á staðinn. Þeir urðu bara hálfhræddir við að sjá þennan stóra mann koma sótsvartan í framan með félaga sinn. En svona varst þú, Árni minn - bestur á raunastund.

Það er erfitt að horfa á eftir þér í blóma lífsins, elsku Árni. Þú sem hafðir svo mörg járn í eldinum og gafst ekki tími til að hrinda mörgu af því í framkvæmd. En ég vona svo innilega og er sannfærður um að þar sem þú ert núna er fullt af torfærujeppum og hestastússi. Ég dáðist oft að þér hvað bílaviðgerðir léku í höndunum á þér og ég veit að þú naust þess til hins ýtrasta að komast í hestaréttir norður í land á hverju ári. Þá vona ég innilega að þú getir rennt fyrir silung og bryggjuufsa þar sem þú ert núna, en þú varst einstaklega duglegur að fara með krakkana þína í veiðiferðir þegar þér gafst tími til. Við eigum góðar minningar frá Þingvallavatni.

Minningin um þig lifir, elsku Árni, og við sjáumst síðar. Nú er góður drengur, eiginmaður, faðir, bróðir, sonur og vinur horfinn á braut.

Elsku Herdís, Einar Karl, Sigríður Ragna, Sólveig Lára, Guðmundur, Sveinn Helgi og Pétur Atli. Ég og Grace vottum ykkur okkar dýpstu samúð á þessari raunastund. Guð gefi ykkur styrk til að takast á við sorgina. Mér þykir innilega vænt um ykkur.

Sesselja og Guðrún, megi bróðir ykkar hvíla í friði og Guð gefa ykkur styrk í sorginni. Guðmundur, ég votta þér mína allra dýpstu samúð vegna fráfalls sonar þíns. Öllum öðrum ættingjum, vinum, vinnufélögum og öðrum aðstandendum votta ég samúð mína.

Jón Halldór.


Með nokkrum orðum ætla ég að kveðja vin minn Árna Jón Guðmundsson sem féll frá langt fyrir aldur fram eftir erfiða og ósanngjarna baráttu við ólæknandi sjúkdóm. Það var í byrjun september sl. að Árni hringdi í mig og sagði mér frá veikindum sínum, mér var rosalega brugðið.

Við töluðum lengi saman. Hann talaði mikið um þann tíma er við vorum litlir drengir og lékum okkur saman á Skagaströnd en ekki um veikindi sín því að hann ætlaði sér að hafa betur. Við áttum heima í sömu götu og mikill samgangur var á milli okkar fjölskyldna enda mamma mín og mamma hans, hún Hildigunnur mín, bestu vinkonur, blessuð sé minning hennar. Það var Árna og fjölskyldu hans mikið áfall er Hildigunnur lést fyrir 10 árum síðan. Þegar þú, Árni, byrjaðir að tala um gömlu góðu dagana kom í ljós einn af þínum frábæru eiginleikum, þú mundir allt svo vel og sagðir svo skemmtilega frá og gerðir allar sögunar svo ljóslifandi. Það kom mér sérstaklega á óvart hvað þú mundir þetta allt rosalega vel. Þú rifjaðir svo margt upp, t.d. þegar við vorum um 10-12 ára gamlir, pabbi þinn var að koma úr siglingu og gaf okkur töfl og bað mig að kenna þér skák. Hvað við vorum oft út á sjó með afa mínum og það fannst okkur svo gaman, að fá að róa á skektunni hans afa, þar kom strax í ljós hvaða krafta þú hafðir. Þú varst gríðarlega sterkur frá náttúrunnar hendi, þó að ég væri tveimur árum eldri hafðir þú leikandi við mér. Þú varst alltaf mikið fyrir bíla, hlóst innilega þegar þú rifjaðir það upp þegar við æfðum okkur að keyra á bílnum hans afa, þessi bíll varð síðan fyrsti bíllinn minn og síðan keyptir þú bílinn af mér þegar þú varst 15 ára gamall.

Akstur stórra bíla og ýmis járnsmíði voru seinna þau störf sem Árni vann við. Um hreysti hans Árna eru til margar sögur. Þegar hann vann á Skagaströnd, hjá Vélaverkstæði Karls Berndsen, var eitt sinn verið að vinna í slippnum. Það var einhver vandræðagangur við það að setja stýri á 60 tonna bát sem hann og Karl voru að vinna við. Engan kranabíl var hægt að fá nógu fljótt því báturinn átti að fara niður. Árni gerði sér lítið fyrir og lyfti stýrinu einn og kom því fyrir á sínum stað. Karl varð kjaftstopp, sem gerðist sjaldan, enda stýrið um 200 kg. Eitt sinn er þeir hjá Vélaverkstæði KB voru að vinna við túrbínur í Blönduvirkjun var Karl beðinn um að senda mann sem kynni líka á lyftara, Karl sendi Árna. Þegar verkinu var lokið kom sá sem hafði óskað eftir þjónustunni til Skagastrandar og sagði við Karl að hann hefði beðið um mann sem kynni á lyftara en ekki beðið um LYFTARA. Þeir á verkstæðinu töluðu oft um hversu minnugur Árni var. Þegar hann var sendur í verk að taka í sundur hluti sem hann hafði gert einhvern tíma áður mundi hann nákvæmlega hvernig hann hafði gert það og hvaða verkfæri ætti að nota, eins það hefði verið vistað í minni hans.

Þessi tími var honum mjög hugleikinn og talaði hann oftast um þessa tíma þegar ég kom og heimsótti hann á líknardeildina með Gunnlaugi frænda hans eða þá þegar við töluðumst við í síma. Það var um miðjan október sl. sem þú talaðir við mig um að skoða með þér bílskúr eða aðstöðu, sem þú hafðir hugsað þér að nota við að laga bíla og dunda í með litlu strákunum þínum þegar þú kæmir heim. Ég bað þig um að hringja strax í mig þegar þú treystir þér til að fara í bíltúr svo við gætum skoða okkur um, en því miður kom ekki til þessarar ökuferðar en eitt er víst að við eigum eftir að keyra saman síðar, vinur minn.

Ég mun geyma þessar dýrmætu minningar um góðar stundir og um góðan dreng.

Árni minn, nú þegar þú kveður þennan heim skilur þú eftir þig fjársjóð sem eru börnin þín fimm, Sigríði Rögnu, Sólveigu Láru, Guðmund, Helga Sven og Pétur Atla. Ég bið góðan Guð um að styrkja þau, konu þína Herdísi, fósturson þinn Einar Karl, föður þinn Guðmund, systur þínar þær Sessí og Guðrúnu og fjölskyldur þeirra.

Hendrik Berndsen.


-Árni Jón frændi minn er farinn frá okkur. Það voru sorgleg tíðindi sem okkur bárust til Englands í sumar að Árni Jón væri veikur. Þegar leið á haustið kom í ljós hve alvarleg veikindi hans voru og tími hans hjá okkur yrði ekki langur. Í fjarlægð fylgdist maður með erfiðum veikindum hans. Á svona tímum hugsar maður til baka, það er eitthvað svo stutt síðan við vorum bara litlir krakkar sem lékum okkur á Skagaströnd og Árni Jón góði frændi minn sem var alltaf tilbúinn að lána frænkunni úr bænum stóra hjólið sitt. Síðustu góðu stundirnar sem við áttum saman í seinni tíð var fyrir rúmlega ári þegar hann kom hingað til Englands. Hann var þá fullur bjartsýni á lífið og tilveruna og leið vel. Tímann hérna úti notaði hann líka til að kaupa gjafir handa börnum sínum til að færa þeim þegar hann kæmi heim.
Ég náði að hitta Árna Jón á Líknardeildinni nokkrum sinnum um jól og áramót þegar ég var heima. Það var erfitt að koma á Þorláksmessu og hitta Árna Jón og sjá hann svona rosalega veikan, en ég er samt svo glöð að hafa fengið að hitta hann og getað talað við hann í síðasta sinn. Daginn áður en hann dó hitti ég hann í síðasta sinn og þá kvaddi ég hann.

Elsku Herdís og börnin ykkar, Guðmundur, Sessý, Guðrún og fjölskyldur ykkar og vinir. Við vottum ykkur okkar innilegustu samúð á þessum erfiða tíma og Guð veri með ykkur öllum.

Bestu kveðjur frá Englandi

Jórunn og börn.
Byggir á Summit vefstýrikerfinu frá IGM ehf. www.igm.is