Elsku pabbi minn, ég veit varla hvað ég á að
segja. Nú ert þú dáinn og minningarnar hrannast upp, t.d.
veiðiferðirnar, ferðin til Portúgals, helgarnar hjá þér í bænum ásamt
svo mörgu öðru. Ég var svo lánsamur að tala við þig í síma nóttina sem
þú lést. Þá varstu hress og kátur eins og þú einn gast verið. En dáinn
um morguninn.
Veiðiferðirnar voru margar og veitt í öllum pollum og sprænum sem
við fundum og alltaf jafn gaman. Þú fórst aldrei í ferðalag nema
veiðidótið væri með, pabbi minn.
Ferðin til Portúgals var fermingargjöfin mín frá pabba og fórum við
út sumarið eftir og voru þar í tvær frábærar vikur sem aldrei gleymast
frekar en margt annað sem við gerðum saman um ævina. Þú varst
uppspretta brandara, hláturs og hrókur alls fagnaðar hvar sem þú komst
og alltaf tókst þér að koma öllum í gott skap. Þú gast líka verið
alvarlegur og talað um hlutina og útskýrt þá svo vel að allir skildu
hvað þú meintir.
Elsku pabbi minn, það verður svo margs að sakna, tilhugsunin um að
við eigum ekki eftir að bralla neitt saman er erfið, mjög erfið en
mamma og fleiri standa við bakið á mér og styðja mig og styrkja en ég
veit líka að þú verður hjá mér í anda öllum stundum og gætir mín og
mömmu.
Elsku pabbi minn, ég sakna þín og mun alltaf gera.
Ég elska þig. Þinn elskandi sonur,
Ingvar Steinar.
Elsku Villi minn. Þú fórst of snemma frá okkur, mörgum árum of
snemma. Ég sit hér og hugsa um þegar við hittumst fyrst. Ég velti því
fyrir mér hvaðan þessi strákur væri og þvílíkur galgopi og prakkari að
það hálfa væri nóg. Ball eftir ball hafði ég hann sem skugga á eftir
mér og fannst það óþolandi. En ákvað samt að gefa honum séns og þá varð
ekki aftur snúið.
Við urðum ástfangin og trúlofuðum okkur nokkrum mánuðum seinna,
áramótin 1984-1985 og um það bil níu mánuðum seinna fæddist
sólargeislinn okkar, hann Ingvar Steinar. Þú fékkst að vera viðstaddur
fæðinguna og það var stór stund í lífi þínu að vera orðin pabbi, Villi
minn.
Sjálf var ég stolt yfir þessu öllu. En þó fór svo að við skildum en
síðustu árin urðum við perluvinir. Þú komst og varst stundum hér á
Skaganum um helgar til að slappa af og vera með syni okkar, því hvorugu
okkar auðnaðist annað barn.
En stundirnar sem við þrjú áttum síðustu árin í góðri vináttu gleymast aldrei, Villi minn.
Innilegar saknaðarkveðjur frá pabba og mömmu, Sandabraut 4 áAkranesi. Við gleymum þér aldrei.
Ég sakna þín og veit að andi þinn er ekki langt undan. Ég elska þig.
Kolbrún.