Föstudaginn 27. mars, 1998 - Minningargreinar
"Hvað er að hætta að draga andann annað en að frelsa hann frá friðlausum öldum lífsins. Svo að hann geti risið upp í mætti sínum og ófjötraður leitað á fund guðs síns." (Kahlil Gibran.) "Hvað er að hætta að draga andann annað en að frelsa hann frá friðlausum öldum
Ég vil minnast þeirra góðu stunda sem við áttum saman og þeirra dýrmætu gjafar sem við eignuðumst saman í okkar sambúð. Mikið vorum við stolt og hamingjusöm með þennan litla sólargeisla, hann Pétur Stein okkar. Þótt sambúð okkar hafi lokið nokkrum árum síðar stóð ekkert í vegi fyrir því að þið feðgarnir ættuð yndislegar stundir saman. Pétur Steinn beið alltaf spenntur ef hann vissi að pabbi hans væri að koma til að sækja hann og tilkynnti jafnan öllum fóstrunum á leikskólanum að pabbi væri að koma. Þegar hann síðan kom heim aftur sagði hann mér stoltur frá því að hann og pabbi hefðu til dæmis farið í bíltúr á jeppanum og á æfingu í Gym 80. Það var ósjaldan sem hann talaði um hvað pabbi hans væri rosalega sterkur og að hann þekkti sko Magnús Ver! Hann leit svo upp til þín, Stjáni minn, og mun alltaf gera.
Þó svo að strákurinn okkar sé ekki nema fimm ára gamall þekkir hann nú þegar hugtakið um dauðann. Hann tók það mjög nærri sér þegar Krissa dó og ýmsar vangaveltur um dauðann, engla og stjörnur sem hrapa skutu upp kollinum. Það var því þegar ég útskýrði fyrir honum að pabbi hans yrði grafinn í kirkjugarðinum við hliðina á Krissu að hann sagði: "Gott!"
Einnig hlýnaði mér um hjartaræturnar þegar hann sagði við mig "En mamma. Ég ætla ekki alltaf að vera leiður." Og ég veit það, Stjáni, minn að þannig hefðir þú heldur ekki viljað sjá sólargeislann þinn.
Elsku Sólveig mín, ég vil þakka þér fyrir þína einlægu ræktarsemi og kærleika
sem þú hefur veitt Pétri Steini. Þegar erfiðleikar steðjuðu að hjá Stjána stóðst þú ávallt sterk með opinn faðminn til að taka á móti sonarsyni þínum sem ófáa laugardaga kúrði í holunni hennar ömmu.
Með þessum orðum vil ég kveðja þig, Stjáni minn. Ég óska þess svo
innilega og bið til guðs að þú hafir nú öðlast þetta langþráða frelsi.
Anna Kristín
Ég vil þakka þér, Stjáni minn, fyrir allt. Þrátt fyrir erfiðleika í lífi þínu varstu öllum börnunum mínum mikill styrkur og sannur vinur þegar á reyndi. Nú síðast í september þegar þú hugsaðir um Dúu og Begga meðan ég var að reyna, eina ferðina enn, að ná fótfestu í mínu lífi. Aðfangadagskvöldið síðasta er mér minnisstætt. Þú stóðst þig svo vel með svuntuna í eldhúsinu og ég fann hvernig þú lagðir þig allan fram svo okkur öllum gæti liðið vel þetta kvöld, enda var mikið talað og hlegið og allir svo ánægðir. Þú reyndir að gera allt fyrir börnin sem að þú vissir að pabbi þeirra hefði gert ef hann hefði verið til staðar. En ég sá sorgina í augum þínum. Sorgin, nagandi sektarkennd og ásakanir í eigin garð jukust. Oft gátum við rætt þetta og það hvað þér fyndist erfitt hvað þetta bitnaði á mömmu þinni sem allt vildi fyrir þig gera.
Ég vona, elsku hjartans vinur, að þú sért búinn að finna friðinn og sért laus við allan þennan sársauka sem var orðinn svo óbærilegur og sért kominn þangað sem þú vildir fara.
Elsku hjartans Sólveig mín. Ég vil að þú vitir að þú átt alla okkar samúð og væntumþykju og ég bið algóðan Guð að styrkja þig og styðja í þinni miklu sorg. Elsku Pétur Steinn, Berglind Björk og Sólveig Rún, pabbi ykkar elskaði ykkur mjög mikið og ég vil að þið munið það alltaf.
"Guð gefi mér æðruleysi til að sætta mig við það sem ég fæ ekki breytt, kjark til að breyta því sem ég get breytt og vit til að greina þar á milli."
Elísabet (Dottý).
Elsku Stjáni
Það var erfið, en falleg stund sem við áttum er við kvöddum þig. Minningarnar streyma fram og þær eru fallegar og verðmætar, eins og þú.
Okkur systrunum þykir svo vænt um að hafa kynnst þér og fengið að finna fyrir þeim hlýhug sem þú barst alltaf til okkar.
Hún er ljúfsár sinfónía þessi tilvera. Við kveðjum þig með söknuði. Far þú í friði.
Sigrún, Bára og Hrafnhildur Hólmgeirsdætur.
Við biðjum nú algóðan guð og alla hans engla að vaka yfir þér.
Elsku Stjáni.
Ó, Drottinn ég vil aðeins eitt:
Að efla ríki þitt.
Ó, þökk, að náð sú var mér veitt
sem vakti hjarta mitt.
Ég verður, Jesús, ekki er
að eiga að verð' í þínum her,
en vinarnafn þú valdir mér,
mig vafðir blítt að hjarta þér
ó, hjálpa mér
að hlýðnast eins og ber.
(Bjarni Eyjólfsson)
Elsku Sólveig, Nanna, Pétur Steinn, Berglind, Sólveig Rún, við viljum votta ykkur okkar dýpstu samúð.
Fjölskyldan Suðurhólum.