Þú ert hér

Fá sendar tilkynningar Loka

Með því að skrá netfang þitt hér getur þú fengið sendar á tölvupósti nýjustu greinar og kveðjur þegar þær eru skráðar á viðkomandi.

Þórdís Hjaltalín Jónsdóttir

f.d. 28.7.1915 - d.d. 5.7.2008
þórdís hjaltalín jónsdóttir ( Dísa)fæddist í reykjavík 27 júlí 1915 og dáin 5 júlí 2000.

Hún var dóttir hjónana Ingibjargar Egilsdóttur ættuð frá Minna Mosfelli í Mosfellsbæ og Jóns hjaltalín Kristinssonar málarameistara ættaður í Reykjavík.
þau hjónin egnuðust 6 börn,2 yngstu börnin létust úr barnaveikinni,síðar eignuðust þau 4 börn,3 dætur,þær Guðrúnu,Gyðu og Þórdísi sem nú er látin,og soninn Hákon sem er látinn.

Þórdís giftist árið 1938 Sverri Guðmundssyni aðstoðaryfirlögreglumanni hann dó árið 1996 þau eiga eina dóttur Sjöfn, fædda árið 1949 hún á 3 börn,
þau Sverri Halldórsson f. 1971
Sigríði Halldórsdóttur f. 1972
og Ingimar Þór Theodórsson f. 1978,og 2 barnabörn þau Matthías Máni og Aníta Sól.

Þórdís og Sverrir bjuggu sín fyrstu hjúskaparár á Ásvallagötu 25 sem Jón faðir Dísu byggði árið 1956 fluttu þau hjónin að Kaplaskólsveg 37 enn árið 1997 eftir lát Sverris flutti Þórdís á Minni Grund við Sólvallagötuna síðustu árin var hún á hjúkrunardeild 3v á elliheimilinu Grund.



þann 5 júli sl,kvaddi elsku móðir mín þessa jarðvist enn hún fékk lungnabólgu 3 dögum áður og þá var vitað að hverju stefndi hún var á 93 aldursári sínu hún vildi fá að fara, líkaminn búinn enda var hún rúmlyggjandi orðin og átti erfitt með að sita í stól nema stutt enn mamma tók ellinni eins og hún kom fyrir og er pabbi dó árið 1996 eftir stutt veikindastríð þar var engin viðbúin þeim vátíðindum og mamma var ekki að ná sér eftir það stóra áfall enn hún var að vera svo dugleg og við fjöldskyldan héldum þétt utan um hana og eins það trygga og góða vinafólk sem þau bæði áttu hún fékk allan sinn tíma til að syrgja og smátt og smátt kom sá neisti að halda áfram að gera það sem var að vera hennar áhugamál og gleði að taka til hendi með vinkonum sínum í Húsmæðrafélaginu og heimsækja vinkonur og ættingjana og að bjóða vinahópnum heim eins og áður enda að njóta þess að dekka upp borð og hlaða á það gómsætum pönnukökum og brauðréttum og

það var oft gaman hjá okkur á þessum tímum í eldhúsinu og svo sátum við á kvöldin og horfðum á góðar myndir eða fórum út

að ganga og í bíltúra, enn þegar hún varð fyrir þvi að detta heima hjá sér og brákaðist á hendi að hún ákvað að sækja um

á elliheimili þvi hún var farin að vera svimagjörn og er hún fékk svar að hún gæti fengið herbergi á Minni Grund sem hún

var að þekkja vel enda í næstu götu við hennar gömlu heimaslóðir

Asvallagötu 25 ,og hún var svo glöð að komast þangað og hún var að njóta sín svo vel á Minni Grund ,lítið eldhús á

hæðinni og það mikið notað ,hún að geta boðið til sín gestum og setið og tekið í spil með heimafólkinu gott starfsfólk og

góður matur og oft hringdi hún og bauð mér í mat eða kaffi með sér í notalega matsalnum,enn svo varð hún fyrir þvi að

detta og brotna og fór þvi tímabundið inn á Grund á hjúkrunardeildinna þar sem hún var um tíma til að láta sár sín gróa er hún lærbrotnaði illa ,enn með frábærri umönnun þá náði hún sér nokkuð vel,fékk göngugrind og dugleg að komast um enn sviminn slæmur og hún var tilbúin að fara inn á hjúkrunardeildinna sem hún hafði legið í lærbroti sínu,og sótti eftir að komast þangað aftur, og þar bjó hún í sérherbergi og undi hag sínum vel ,elskulegt starfsfólk sem hún átti orðið hvert bein í og oft að það settist hjá henni til að spjalla þvi að mamma var vel gefnin kona og sagði svo skemmtilega frá enda með gott minni og frábært sem aldrei var tekið frá henni ,og þegar hún var orðin rúmliggjandi að hún naut þess að lesa bækur, blöð og tímarit hún var góð tungumálamanneskja , las sænsku ,dönsku og norsku blöðin og sagði mér oft fréttir úr þeim blöðum af fólki og málefnum enda höfðu þau hjónin búið í Svíþjóð um tíma á þeirra yngri árum þar sem pabbi var þar í lögregluskóla og hún fljót að komast allar sínar ferðir og að kynnast fólkinu þarna og naut dvalarinnar að vera húsmóðir í þvi landi,enn svo skall stíðið á í Evrópu og hún varð að fara á unda pabba heim og sú heimferð var nokkuð frábrugðin að þvi leiti að hún flaug með flugbáti sem minnti enn frekar á að stríðið væri að koma, þvi að vistin var köld á leiðinni enda engin hiti í vélinni,og hún þurfti ekki að bíða lengi eftir sínum manni sem kom stuttu síðar útskrifaður

Þau bjuggu í húsi þvi sem foreldrar hennar áttu ásamt einni systur sinni og bróður og amma bjó í risinu,og svo þegar

börnin fæddust hvert af öðru og húsið að óma af börnum og þegar vel viðraði þá var setið út í garði og drukkið kaffi og

oft gestkvæmt þar,mamma að minnast oft að þá tíma og margar myndir voru teknar við þau tækifæri .Mamma var að hafa

fallega söngrödd og naut þess að syngja í góðra vina hóp,og hún naut þess að syngja úr vísnabókinni fyrir mig og oft var

ég að vera nokkuð ágeng við hana í beiðni minni að hún syngdi fyrir mig allar vísurnar úr þeirri bók, enn hún kunni ráð

sem dugði og sagði oft ,nú verð ég að hætta ,ég þarf að elda mat handa honum pabba þínum,það virkaði vel, enn stundum

var hún elt inni í eldhús og beðin um að flauta lag eða herma eftir kanarífuglum sem hún gerði listavel og oft sátum við

krakkarnir í eldhúsinu hjá henni á þeim stundum og pönntuðum hin og þessi fuglablístur,og alltaf var mamma tilbúin til

þess og margra fallegra minninga eru að vera af mömmu sem prjónaði ,heklaði og saumaði á mig og þegar barnabörnin komu þá

kom hver flíkin á eftir annari á þau ,og svo heklaði hún jóla og páskaskraut sem hún gaf mikið af og að skreyta heimilið

með, allt svo vandað og vel unnið og hún var iðin við að kenna mér og oft sátum við og hekluðum allt mögulegt til að

príða heimilin,hún bróderaði í handklæðin kodda og sængurverin og lék sér að alskonar saumsporum ,kvöldin notuð og nýtt

vel setið í borðstofuhorninu ,hún með handvinnuna og pabbi að horfa á sjónvarpið ,og þeirra áhugamál að njóta útiverunar

, að spila golf og fara í sund á hverjum morgni kl.7 í vesturbæjarlaugina,þar var einn vinahópurinn að vera samankominn í

heita pottinum og úr varð sundklúbburinn góði( Old spice) og þó að þau væru hætt að vinna þá mættu þau alltaf á sama

tíma í sundið ,og það var svo ánægjulegt á sjá hve vel þau voru að nýta sín ár og mamma var að vera svo þakklát hve lífið

hefði verið henni gott,enda að vera trúuð kona og mikil bænakona þvi foreldrar hennar ræktuðu bænirnar og trúnna og er

Ingibjörg amma varð ekkja með 4 ung börn að ala önn fyrir en afi jón dó árið 1933 ,Ingibjörg amma var ötul að kenna

börnum sínum Guðsorðið og bænir og sálma og mamma að gefa mér þetta allt og ég var ekki gömul er ég sótti bæði kirkju og

KFUM barnastarfið og að eiga góðar minnar af þeim stundum,og áfram að miðla til minna barna það sem mér var gefið og

kennt og þau eins að njóta þess sem þeim var gefið og miðlað og það fræ sem sáð var til er sem fjölær jurt sem hefur

fastar rætur sem aldrei skortir vatn,og þegar litið er yfir ævi foreldra minna þá sést vel að allar óskir þeirra gengu

eftir og í mildi og í kærleika að þau voru að geta notið lífsins og elliárana heil heilsu þetta lengi ,og þau að þakka

þessi mörgu ár sín sem engin er að vita hvenær kallið kemur, og þá að taka á móti slíku ,ekki sem mótlæti heldur þvi að

allt tekur endi og móðir mín var tilbúin þegar kallið kæmi og henni varð að ósk sinni að þurfa ekki að bíða í þjáningum

lengi,og við vorum öll að geta kvatt hana og daginn eftir sofnaði hún búin að fá að lifa að fylgjast með barnabörnum vaxa

og dafna og að sjá og njóta langömmubarns sem kom í hennar faðm 5 daga gamall sem hún kallaði litla engilinn sinn,hún að

lifa að vitna brúðkaup dótturdóttur sinnar í fyrra, enn þær voru að vera miklar vinkonur og nánar og að kynnast

væntalegum eiginmanni hennar og naut þess að fá litlu fjöldskyldunna sína eins oft og hægt var og passaði upp á að vera

alltaf í fínna dressinu sínu,og slæður í stíl við,og þegar litið er yfir veg móður minnar þá er sá vegur allur að vera

einn kærleikur gulli stráður í hverju hennar spori,og við að sakna hennar , erum einnig að gleðjast að hafa átt ástríka

og hugljúfa móður og ömmu, enn lífið heldur áfram með öllum .þeim fjölda minninga sem varðveitast um ókomin ár,Blessuð

sé minning móður minnar og föður míns .Okkar innilega þakklæti til vinafólks, ættingja og alls starfsfólks á

hjúkrunardeild 3 V á Grund fyrir góða umönnun og kærleika .Drottinn blessi ykkur öll.


Þín dóttir Sjöfn.


Engla þína leiða mig lát

í þjáninga heimi,

uns endar stríð.

Í himin þinn þeir leiði mig þá

þar sem hvorki er synd né dauði.

Dánartilkynning Lesa grein

þórdís hjaltalín jónsdóttir ( Dísa)fæddist í reykjavík 27 júlí 1915 og dáin 5 júlí 2000.

Hún var dóttir hjónana Ingibjargar Egilsdóttur ættuð frá Minna Mosfelli í Mosfellsbæ og Jóns hjaltalín Kristinssonar málarameistara ættaður í Reykjavík.
þau hjónin egnuðust 6 börn,2 yngstu börnin létust úr barnaveikinni,síðar eignuðust þau 4 börn,3 dætur,þær Guðrúnu,Gyðu og Þórdísi sem nú er látin,og soninn Hákon sem er látinn.

Þórdís giftist árið 1938 Sverri Guðmundssyni aðstoðaryfirlögreglumanni hann dó árið 1996 þau eiga eina dóttur Sjöfn, fædda árið 1949 hún á 3 börn,
þau Sverri Halldórsson f. 1971
Sigríði Halldórsdóttur f. 1972
og Ingimar Þór Theodórsson f. 1978,og 2 barnabörn þau Matthías Máni og Aníta Sól.

Þórdís og Sverrir bjuggu sín fyrstu hjúskaparár á Ásvallagötu 25 sem Jón faðir Dísu byggði árið 1956 fluttu þau hjónin að Kaplaskólsveg 37 enn árið 1997 eftir lát Sverris flutti Þórdís á Minni Grund við Sólvallagötuna síðustu árin var hún á hjúkrunardeild 3v á elliheimilinu Grund.



þann 5 júli sl,kvaddi elsku móðir mín þessa jarðvist enn hún fékk lungnabólgu 3 dögum áður og þá var vitað að hverju stefndi hún var á 93 aldursári sínu hún vildi fá að fara, líkaminn búinn enda var hún rúmlyggjandi orðin og átti erfitt með að sita í stól nema stutt enn mamma tók ellinni eins og hún kom fyrir og er pabbi dó árið 1996 eftir stutt veikindastríð þar var engin viðbúin þeim vátíðindum og mamma var ekki að ná sér eftir það stóra áfall enn hún var að vera svo dugleg og við fjöldskyldan héldum þétt utan um hana og eins það trygga og góða vinafólk sem þau bæði áttu hún fékk allan sinn tíma til að syrgja og smátt og smátt kom sá neisti að halda áfram að gera það sem var að vera hennar áhugamál og gleði að taka til hendi með vinkonum sínum í Húsmæðrafélaginu og heimsækja vinkonur og ættingjana og að bjóða vinahópnum heim eins og áður enda að njóta þess að dekka upp borð og hlaða á það gómsætum pönnukökum og brauðréttum og

það var oft gaman hjá okkur á þessum tímum í eldhúsinu og svo sátum við á kvöldin og horfðum á góðar myndir eða fórum út

að ganga og í bíltúra, enn þegar hún varð fyrir þvi að detta heima hjá sér og brákaðist á hendi að hún ákvað að sækja um

á elliheimili þvi hún var farin að vera svimagjörn og er hún fékk svar að hún gæti fengið herbergi á Minni Grund sem hún

var að þekkja vel enda í næstu götu við hennar gömlu heimaslóðir

Asvallagötu 25 ,og hún var svo glöð að komast þangað og hún var að njóta sín svo vel á Minni Grund ,lítið eldhús á

hæðinni og það mikið notað ,hún að geta boðið til sín gestum og setið og tekið í spil með heimafólkinu gott starfsfólk og

góður matur og oft hringdi hún og bauð mér í mat eða kaffi með sér í notalega matsalnum,enn svo varð hún fyrir þvi að

detta og brotna og fór þvi tímabundið inn á Grund á hjúkrunardeildinna þar sem hún var um tíma til að láta sár sín gróa er hún lærbrotnaði illa ,enn með frábærri umönnun þá náði hún sér nokkuð vel,fékk göngugrind og dugleg að komast um enn sviminn slæmur og hún var tilbúin að fara inn á hjúkrunardeildinna sem hún hafði legið í lærbroti sínu,og sótti eftir að komast þangað aftur, og þar bjó hún í sérherbergi og undi hag sínum vel ,elskulegt starfsfólk sem hún átti orðið hvert bein í og oft að það settist hjá henni til að spjalla þvi að mamma var vel gefnin kona og sagði svo skemmtilega frá enda með gott minni og frábært sem aldrei var tekið frá henni ,og þegar hún var orðin rúmliggjandi að hún naut þess að lesa bækur, blöð og tímarit hún var góð tungumálamanneskja , las sænsku ,dönsku og norsku blöðin og sagði mér oft fréttir úr þeim blöðum af fólki og málefnum enda höfðu þau hjónin búið í Svíþjóð um tíma á þeirra yngri árum þar sem pabbi var þar í lögregluskóla og hún fljót að komast allar sínar ferðir og að kynnast fólkinu þarna og naut dvalarinnar að vera húsmóðir í þvi landi,enn svo skall stíðið á í Evrópu og hún varð að fara á unda pabba heim og sú heimferð var nokkuð frábrugðin að þvi leiti að hún flaug með flugbáti sem minnti enn frekar á að stríðið væri að koma, þvi að vistin var köld á leiðinni enda engin hiti í vélinni,og hún þurfti ekki að bíða lengi eftir sínum manni sem kom stuttu síðar útskrifaður

Þau bjuggu í húsi þvi sem foreldrar hennar áttu ásamt einni systur sinni og bróður og amma bjó í risinu,og svo þegar

börnin fæddust hvert af öðru og húsið að óma af börnum og þegar vel viðraði þá var setið út í garði og drukkið kaffi og

oft gestkvæmt þar,mamma að minnast oft að þá tíma og margar myndir voru teknar við þau tækifæri .Mamma var að hafa

fallega söngrödd og naut þess að syngja í góðra vina hóp,og hún naut þess að syngja úr vísnabókinni fyrir mig og oft var

ég að vera nokkuð ágeng við hana í beiðni minni að hún syngdi fyrir mig allar vísurnar úr þeirri bók, enn hún kunni ráð

sem dugði og sagði oft ,nú verð ég að hætta ,ég þarf að elda mat handa honum pabba þínum,það virkaði vel, enn stundum

var hún elt inni í eldhús og beðin um að flauta lag eða herma eftir kanarífuglum sem hún gerði listavel og oft sátum við

krakkarnir í eldhúsinu hjá henni á þeim stundum og pönntuðum hin og þessi fuglablístur,og alltaf var mamma tilbúin til

þess og margra fallegra minninga eru að vera af mömmu sem prjónaði ,heklaði og saumaði á mig og þegar barnabörnin komu þá

kom hver flíkin á eftir annari á þau ,og svo heklaði hún jóla og páskaskraut sem hún gaf mikið af og að skreyta heimilið

með, allt svo vandað og vel unnið og hún var iðin við að kenna mér og oft sátum við og hekluðum allt mögulegt til að

príða heimilin,hún bróderaði í handklæðin kodda og sængurverin og lék sér að alskonar saumsporum ,kvöldin notuð og nýtt

vel setið í borðstofuhorninu ,hún með handvinnuna og pabbi að horfa á sjónvarpið ,og þeirra áhugamál að njóta útiverunar

, að spila golf og fara í sund á hverjum morgni kl.7 í vesturbæjarlaugina,þar var einn vinahópurinn að vera samankominn í

heita pottinum og úr varð sundklúbburinn góði( Old spice) og þó að þau væru hætt að vinna þá mættu þau alltaf á sama

tíma í sundið ,og það var svo ánægjulegt á sjá hve vel þau voru að nýta sín ár og mamma var að vera svo þakklát hve lífið

hefði verið henni gott,enda að vera trúuð kona og mikil bænakona þvi foreldrar hennar ræktuðu bænirnar og trúnna og er

Ingibjörg amma varð ekkja með 4 ung börn að ala önn fyrir en afi jón dó árið 1933 ,Ingibjörg amma var ötul að kenna

börnum sínum Guðsorðið og bænir og sálma og mamma að gefa mér þetta allt og ég var ekki gömul er ég sótti bæði kirkju og

KFUM barnastarfið og að eiga góðar minnar af þeim stundum,og áfram að miðla til minna barna það sem mér var gefið og

kennt og þau eins að njóta þess sem þeim var gefið og miðlað og það fræ sem sáð var til er sem fjölær jurt sem hefur

fastar rætur sem aldrei skortir vatn,og þegar litið er yfir ævi foreldra minna þá sést vel að allar óskir þeirra gengu

eftir og í mildi og í kærleika að þau voru að geta notið lífsins og elliárana heil heilsu þetta lengi ,og þau að þakka

þessi mörgu ár sín sem engin er að vita hvenær kallið kemur, og þá að taka á móti slíku ,ekki sem mótlæti heldur þvi að

allt tekur endi og móðir mín var tilbúin þegar kallið kæmi og henni varð að ósk sinni að þurfa ekki að bíða í þjáningum

lengi,og við vorum öll að geta kvatt hana og daginn eftir sofnaði hún búin að fá að lifa að fylgjast með barnabörnum vaxa

og dafna og að sjá og njóta langömmubarns sem kom í hennar faðm 5 daga gamall sem hún kallaði litla engilinn sinn,hún að

lifa að vitna brúðkaup dótturdóttur sinnar í fyrra, enn þær voru að vera miklar vinkonur og nánar og að kynnast

væntalegum eiginmanni hennar og naut þess að fá litlu fjöldskyldunna sína eins oft og hægt var og passaði upp á að vera

alltaf í fínna dressinu sínu,og slæður í stíl við,og þegar litið er yfir veg móður minnar þá er sá vegur allur að vera

einn kærleikur gulli stráður í hverju hennar spori,og við að sakna hennar , erum einnig að gleðjast að hafa átt ástríka

og hugljúfa móður og ömmu, enn lífið heldur áfram með öllum .þeim fjölda minninga sem varðveitast um ókomin ár,Blessuð

sé minning móður minnar og föður míns .Okkar innilega þakklæti til vinafólks, ættingja og alls starfsfólks á

hjúkrunardeild 3 V á Grund fyrir góða umönnun og kærleika .Drottinn blessi ykkur öll.


Þín dóttir Sjöfn.


Engla þína leiða mig lát

í þjáninga heimi,

uns endar stríð.

Í himin þinn þeir leiði mig þá

þar sem hvorki er synd né dauði.
Byggir á Summit vefstýrikerfinu frá IGM ehf. www.igm.is